Hypernova

نمای کامل سحابی کارینا از هابل

نمای کامل سحابی کارینا از هابل

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 8:44 قبل از ظهر  توسط Odyssey  | 

IC4592: یک سر اسب آبی

IC4592: یک سر اسب آبی


خیلی خوشگله !! ولی شبیه اسب آبیه به نظر شما؟؟

+ نوشته شده در  جمعه یکم خرداد 1388ساعت 11:19 قبل از ظهر  توسط Odyssey  | 

HCG 90

HCG 90
+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم اسفند 1387ساعت 6:53 بعد از ظهر  توسط Odyssey  | 

جبار و سراسب

جبار و سراسب

بسیار بسیار بسیار خوشگله!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم اسفند 1387ساعت 8:11 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

ردی از کپلر

ردی از کپلر

خیلی خوشگله!!!!

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم اسفند 1387ساعت 8:16 قبل از ظهر  توسط Odyssey  | 

NGC 2442: کهکشانی در ماهی پرنده

NGC 2442: کهکشانی در ماهی پرنده
+ نوشته شده در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 3:2 بعد از ظهر  توسط Odyssey  | 

پانورامای راه شیری مائوناکی

پانورامای راه شیری مائوناکی

شرح:

به منظره آسمان هیجان انگیز و کشنده خوش آمدید. نمای پانورامای رویایی از قله 4200 متری آتشفشان مائوناکی، هاوایی، از بالای یک لایه ابر پیش روی آسمان پرستاره شب به طلوع راه شیری نگاه میکند. در تکیه گاه سمت چپ منظره گنبد تلسکوپ کانادا-فرانسه-هاوایی (CFHT با ستاره درخشان قطب شمال در سمت راست خود قرار دارد. کمی راست تر، نوک درخشان صورت فلکی صلیب شمالی(دجاجه)، ستاره دنب در امتداد صفحه راه شیری جاسازی شده بطوریکه بالای افق قرار گرفته است. صلیب شمالی و نسر واقع(وگا) سفید درخشان هر دو در مخروط ذغال پیش زمینه باقی مانده اند. در نزدیکی مرکز تصویر سحابی متمایل به سرخ، ستاره ها و ابرهای غبار مرکز راه شیری هستند. در پایین، روشنایی چراغهای شهر هیلو یک تابش متمایل به سبز ترسناک در ابرها ساخته است. ستاره غول پیکر سرخ قلب العقرب(آنتارس) بالای برآمدگی مرکز راه شیری میدرخشد، و آلفای قنطورس درخشان سفید به آرامی کمی سمت راست تر، در سطح غبار کهکشانی قرار دارد. سرانجام، در تکیه گاه سمت راست رصدخانه بزرگ Gemini North (دوپیکر شمالی) قرار دارد. گروه فشرده ستاره ها که به نام صلیب جنوبی شناخته میشود در سمت چپ گنبد قرار دارد. برای شناختن ستاره ها کمی کمک میخواهید؟ پس این تصویر نامگذاری شده را ببینید.

عکس از: Wally Pacholka (TWAN)

 

خیییلی قشنگه ها! کاش منم میتونستم برم اوونجا

+ نوشته شده در  جمعه دوم اسفند 1387ساعت 3:25 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

ماری در تاریکی

ماری در تاریکی

شرح:

در میان این تجمع با شکوه ستاره ای در صورت فلکی حوا و در مرکز کهکشان راه شیری، سحابی های تارک خزیده اند. در حقیقت، شکل پر پیچ و خم مرکزی به  سحابی مار مشهور است. این سحابی همچنین در فهرست 182 تایی مناطق تاریک آسمان، که در اوایل قرن بیستم توسط بارنارد لیست شده است، شماره 72 را دارد. برخلاف سحابی های درخشان نشری و خوشه های ستاره ای، سحابی های بارنارد ابرهای تاریکی از گاز و غبار جذب کننده هستند. شکل این سحابی ها در زمینه فضای تاریک به این سبب دیده می شوند که در مقابل مناطق پر از ستاره، معمولا در نزدیکی صفحه کهکشان، قرار دارند. بسیاری از سحابی های بارنارد، در آینده به مناطق ستاره سازی تبدیل خواهند شد. بارنارد 72 در فاصله 650 سال نوری قرار دارد. با احتساب ستاره آبی رنگ 44 حوا، این تجمع ستاره ای 2 درجه یا 20 سال نوری پهنا دارد.

عکس از: Stéphane Guisard (Los Cielos de Chile)

+ نوشته شده در  جمعه دوم اسفند 1387ساعت 3:14 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

مارتن مسیه

سلام بچه ها.خوبید همتون؟!

ثبت نام ماراتن مسیه شروع شده.تا ۱۰ اسفند مهلت ثبت نامه.

از بین شما اونایی که با ما همشهری هستید و مایل شرکت تو بخش آموزشی ماراتن هستید و از همه مهم تر اینکه دوربین دو چشمی خوب یا تلسکوپ دارید ، لطفا ID منو add کنید و واسم آف بزارید  یا ایمیل کنید تا همه با هم دست در دست هم دهیم به مهر و در ماراتن مسیه شرکت کنیم!!!

منتظرتونم!

my ID: we_are_uniqe7

e-mail: همین بالایی با پسوند یاهو

در ضمن واسه اطلاعات بیشتر به سایت www.nojumnews.com سر بزنید!!!

به شدت منتظر یاری سبزتان هستیم.(بیشتر یاری تلسکوپتان!!!!)بنیاد امور بچه های خاص!!!!!

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام بهمن 1387ساعت 8:34 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

سحابی بزرگ کشتی

سحابی بزرگ کشتی

شرح:

سحابی بزرگ کشتی یا NGC 3372 با پهنای 300 سال نوری یکی از بزرگترین اجرام غیر ستاره ای در کهکشان ما است که مانند جواهری در جنوب آسمان می درخشد . سحابی جبار نیز که در نیمکره شمالی آسمان قرار دارد بسیار شبیه این سحابی است که البته مقداری کوچک تر از آن است . سحابی کشتی به راحتی و بدون چشم مسلح قابل روئیت می باشد اگر چه این سحابی در فاصله 7500 سال نوری از ما قرار دارد . این منظره تلسکوپی بسیار زیبا با استفاده از تلسکوپ 2/2 متری  ESO/MPG متعلق به رصدخانه لا سیلا (La Silla ) در شیلی توانسته است جزئیات قابل توجهی از  ناحیه های رشته ای بر افروخته  که از گاز های میان ستاره ای و ابر های گرد و غبار تاریک تشکیل شده اند ، آشکار کند . سحابی کشتی به تازگی خانه چندین ستاره بسیار پر جرم شده است که در آن ها می توان از اتا کارینا نیز نام برد . متغیر بودن این ستاره تبدیل به معمای همیشگی برای دانشمندان شده است . اتا کارینا ستاره ای است که بیش از 100 برابر خورشید ما جرم دارد . در تصویر بالا شما می توانید  این ستاره پر نور را در سمت چپ شکاف تاریک و نزدیک به سحابی سوراخ کلید (NGC 3324 )  ببینید .

 

عکس از : European Southern Observatory

منبع: www.apod.nojum.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام بهمن 1387ساعت 5:57 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

درخشندگی سرخ غیرعادی برفراز مینسوتا

درخشندگی سرخ غیرعادی برفراز مینسوتا

شرح:

چه چیزی در آسمان اینگونه میدرخشد؟ هنگام فرود در مینه پلیس، مینسوتا، ایالات متحده، سال 2002 ، فقط بعد از کمی پایین تر آمدن از سطح ابرها هنگام غروب، مسافر Tyler Blessing چیزی میبیند، و از "ورقه های بزرگ نور درخشان خم شده که از آسمان تا زمین توسعه دارند" عکاسی میکند. نور درخشان بی شباهت به بقیه نورهای غیرعادی که به طور نمونه دیده میشوند، شامل پرتوهای شفق، پرتوهای فلق و نور لنز، ظاهر میشود. راهنمایی احتمالی، در ابتدا توسط عکاس داده میشود، این ورقه ها صحنه پردازی نور پراکنده شده خورشید هنگام بارش باران هستند. همچنین، این پدیده فقط میتواند یک انعکاس عجیب شیشه باشد. خواننده های APOD ، هر کسی میتواند یک توانایی موثر نشان دهد برای شریک کردن آگاهی اجتماعی خودش با دیگران در درک بهتر از آسمان غیرعادی عکاسی شده، به گفتگوی آنلاین در این باره دعوت میشود. شاید دانستن اینکه اطلاعات EXIF نشان میدهند که تصویر در 23 سپتامبر 2002 در حدود 8:07 بعد از ظهر به وقت محلی گرفته شده،کمک کند و همچنین دوربین نقاطی را از شمال تا غرب نشان میدهد. بیضی روی زمین، قابل دیدن در پایین سمت راست عکس بالا، جاده مسابقه ای کانتربری داونز هست.

عکس از: Tyler Blessing  

منبع: www.apod.nojum.com

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام بهمن 1387ساعت 5:36 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

دو مقارنه در يك شب مهمان آسمان

بار ديگر آسمان شب شاهد دو مقارنه‌ي زيبا و جذاب خواهد بود. مقارنه‌ي ماه و ستاره‌اي پرنور از يك طرف و از طرف ديگر مقارنه‌ي سياره‌اي جلوه‌اي زيبا با آسمان شب خواهند بخشيد.

در اولين ساعات بامداد چهارشنبه 30 بهمن در حدود ساعت 2 بامداد به زمان مركزي ايران بعد از طلوع ستاره‌ي غول سرخ و از قدر 1 قلب‌العقرب، ماه نيز با فاصله‌ي 1.8 درجه‌اي از آن طلوع مي‌كند. اين در حالي است كه ماه يك شبي از تربيع دوم خود را گذرانده و به سمت محاق در حال پيش‌روي است. اين مقارنه‌ي باشكوه به ما يادآور مي‌شود كه اختفاي ماه و قلب‌العقرب در ارديبهشت و مرداد‌ماه سال آينده مهمان آسمان شب ايران خواهد بود.

ولي اين پايان ماجراي بامداد واپسين روز بهمن‌ماه نخواهد بود و دقايقي بعد از سپيده عطارد گريزپاي را در آسمان شب خواهيد يافت كه خبر از مقارنه‌اي زيبا در آسمان صبحگاهي مي‌دهد. آري، دو سياره‌ي همسايه يعني مريخ و مشتري چسبيده به افق به ديدار يكديگر شتافته‌اند تا بزمي را در آسمان تدارك ببينند. اين در حالي است كه فاصله‌ي اين دو سياره 0.6 درجه از يكديگر است و مي‌توانيد اميدوار باشد كه در يك ميدان ديد مناسب هر دو سياره را درون تصوير خود نظاره‌گر باشيد.

روزهاي آينده عطارد نيز به ديدار مشتري مي‌شتابد و از طرف ديگر ماه نيز با ورود به اين جمع مناظر باشكوهي را به اين اجتماع سياره‌اي خواهد بخشيد.

گزارش‌ها و تصاوير خود از اين مقارنه‌ها را به نشاني الكترونيكي skyreport@nojumnews.com This email address is being protected from spam bots, you need Javascript enabled to view it بخش پديده‌هاي آسمان پايگاه خبري ماهنامه‌ي نجوم ارسال نماييد.

منبع: www.nojumnews.com

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام بهمن 1387ساعت 5:33 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

باز هم شفققق...

 

(توسط خانوم قطبی!!!!)

از بزرگ نشون دادن این تصاویر معذوریم !!!

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1387ساعت 2:47 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

دنباله دارها از کجا می آیند؟

کمتر پدیده کیهانی به اندازه دنباله ‏دارها باعث ایجاد بیم و ترس در بشر شده ‏اند. به طور خاص می‏ توان به دنباله‏ دار هالی اشاره کرد که در تلمود (یکی از کتب مقدس یهودیان) از آن به این صورت یاد می ‏شود...

کمتر پدیده کیهانی به اندازه دنباله ‏دارها باعث ایجاد بیم و ترس در بشر شده ‏اند. به طور خاص می‏ توان به دنباله ‏دار هالی، که آخرین بار در سال 1986 دیده شد، اشاره کرد که در تلمود (یکی از کتب مقدس یهودیان) از آن به این صورت یاد می ‏شود: «ستاره ‏ای که هر هفتاد سال یک‏ بار ظهور می ‏کند و باعث اشتباه ناخدایان کشتی ‏ها می ‏گردد». در سال 1066 میلادی، مشاهده این دنباله ‏دار درست پیش از جنگ هیستینگز (Battle of Hastings)، به عنوان نشانه ‏ای از بدشگونی تلقی شد. گفته می ‏شود در سال 1456، پاپ کالیکستوس سوم (Pope Callixtus III) دنباله‏ دار هالی را تکفیر کرده است.

دانش جدید البته به دنباله ‏دارها به صورت دقیق ‏تری می‏نگرد. امروزه می‏ دانیم که دنباله‏ دارهایی مانند هالی، توده‏ هایی مرکب از غبار و یخ هستند که در مدارهای به شدت بیضوی (بیضی­ هایی با خروج از مرکز نزدیک به یک) به دور خورشید می‏ گردند. دنباله‏ی زیبای دنباله‏ دارها ناشی از برخورد آن‏ها با ذرات بادهای خورشیدی است. ما حتی می‏ دانیم منبع دنباله‏ دارها از کجاست: آن‏ها اجرامی متعلق به کمربند کوییپر هستند که توسط نپتون و اورانوس از مدار اصلی خود خارج می‏ شوند.

Image

اما در این میان مشکلی وجود دارد. برخی دنباله ‏دارها، نظیر دنباله ‏دار هیل-باپ که آخرین بار در سال 1997 از نزدیکی زمین گذشت، خیلی دیر به دیر ظهور می ‏کنند. بنابراین مدار این دنباله‏ دار باید بسیار بزرگ باشد، آن‏قدر بزرگ که نمی‏ تواند متعلق به کمربند کوییپر باشد. به همین دلیل بسیاری از منجمان این‏طور نتیجه می‏گیرند که منظومه شمسی در همه جهات توسط ابر نازکی از اجرام احاطه شده است که میلیاردها سال قبل توسط گرانش سیارات غول‏ پیکر منظومه از همسایگی خورشید به بیرون پرتاب گشته‏ اند.

وجود این ابر که به یاد ستاره‏ شناس هلندی، جان اورت (Jan Oort)، ابر اورت نام‏گذاری شده ‏است، اولین بار در سال 1950 مطرح شد. ابر اورت هرگز مشاهده نشده است اما در صورتی که دنباله‏ دارهای با دوره تناوب طولانی منشاء مشترکی داشته باشند، این منشا باید جایی 1000 برابر دورتر از مرزهای بیرونی کمربند کوییپر باشد. در چنین فاصله زیادی، دیگر این سیارات نخواهند بود که باعث خروج دنباله‏ دارها از مدار خود می ‏شوند، بلکه نیروهای کشندی کهکشان راه شیری و ستارگان همسایه این نقش را ایفا خواهند کرد. با این تفاسیر، ابر اورت حقیقتا مرز بین منظومه شمسی ما و فضای خالی است.

بدبختانه اگر پیدا کردن سیاره X دشوار است، یافتن ابر اورت به یک کابوس می‏ ماند. ابر اورت بسیار کم ‏نور و دور است. به علاوه اجزای تشکیل‏ دهنده آن این ‏قدر کوچکند که توسط تلسکوپ‏ ها قابل مشاهده نیستند. این به شدت مایه تاسف است، چرا که شمردن و تخمین اندازه این اجرام به ما کمک می‏ کند تا تصویری از محل تولد خورشید داشته باشیم و احتمالا سرنخی از مواد خامی به دستمان می‏ داد که سیارات غول ‏پیکر از آنها ساخته شده ‏اند.

تا به امروز، تنها اطلاعات مربوط به این قلوه‏ سنگ‏های کهن از دنباله‏ دارهای سرگردان و اجرام بزرگ کمربند کوییپر، که احتمالا ترکیبات مشابهی دارند، به دست‏آمده است. به نظر یکی از پژوهشگران سیاره ‏ای به نام هال لویسون (Hal Levison) «این کار درست مانند این است که بخواهیم از بیرون آب و با مشاهده باله‏ ها و دم یک نهنگ شکل آن را حدس بزنیم.»

منبع:www.nojumnews.com

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1387ساعت 1:53 بعد از ظهر  توسط Universe  | 

سحابی قلب!!

سحابی قلب

ولنتاین (!!!) همه مبارک!


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 9:47 بعد از ظهر  توسط Odyssey  | 

درون سحابی عقاب!

See Explanation.  Clicking on the picture will download
 the highest resolution version available.
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387ساعت 4:46 بعد از ظهر  توسط Odyssey  | 

NGC604: پرتو ایکس از یک پرورشگاه غول پیکر ستاره ای

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم بهمن 1387ساعت 3:24 بعد از ظهر  توسط Odyssey  | 

 

                     

آیا ستاره AE Aurigae در حال سوختن است ؟ نه ، هرچند که AE Aurigae مشهور به ستاره شعله ور است  . این ستاره در مجاورت سحابی IC 405   می باشد که آن هم معروف به سحابی شعله ور است . همچنین منطقه ای که به نظر دود قرمز رنگ می آید واقعاَ شعله آتش نیست . آتش اصولاَ به معنی کسب سریع اکسیژن توسط مولکولها است، که تنها وقتی مقدار کافی اکسیژن وجود دارد روی می دهد بنا بر این در محیطی با انرژی بالا و اکسیژن پایین همانند ستاره ها نمی تواند ایجاد شود . ذراتی  که به شکل دود نمایان شده اند اغلب هیدروژن موجود در بین ستارگان هستند . این مواد حاوی ذرات غبار غنی شده با کربن و به شکل رشته های تیره و دود مانند هستند. ستاره درخشان AE Aurigae به رنگ آبی در کنار مرکز سحابی دیده می شود که این رنگ آبی به سبب  فوتون های پر انرژی است که الکترونها را از گاز احاطه کننده ستاره خارج می کند. وقتی که پروتون، الکترون را دوباره پس می گیرد، نور قرمزی به طور متوالی ساطع می شود، به همان شکلی که اطراف سحابی در تصویر بالا دیده می شود. سحابی شعله ور در فاصله هزار و پانصد سال نوری ازما و در محدوده ای به وسعت پنج سال نوری قرار دارد. این سحابی حتی  با یک تلسکوپ کوچک هم در نزدیکی صورت فلکی ارابه ران قابل مشاهده است.

عکس از : Jorge Garcia

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم بهمن 1387ساعت 3:10 بعد از ظهر  توسط Odyssey  | 

سحابی ساره نمای NGC2818

سحابی ساره نمای NGC2818

   NGC2818یک سحابی سیاره نمای زیبا است، گازهای خارج شده ستاره خورشید مانند که در حال مرگ است. این میتواند یک نگاه مختصر از آینده ای که برای ستاره ما بعد از فروپاشی در 5 میلیارد سال دیگر در کمین است، بعد از مصرف پیوسته هیدروژن در هسته آن و سرانجام هلیوم برای سوخت در همجوشی هسته ای، عرضه کند. به طور عجیب، به نظر می آید NGC2818 به همراه یک خوشه باز پراکنده در حدود فاصله 10000 سال نوری از صورت فلکی جنوبی قطب نما قرار گرفته است. در حالی که فقط بعد از چند میلیون سال خوشه های باز پراکنده میشوند، این یک باید به طور استثنایی پیر باشد که یکی از اعضای آن به مرحله تبدیل شدن به سحابی سیاره نما رسیده است. در فاصله خوشه باز، سحابی سیاره نمای NGC2818 میتواند حدود 4 سال نوری وسعت داشته باشد. تصویر هابل یک ترکیب از نوردهیهایی در فیلتره محدوده های باریک نشرهای الکترونی اتمهای نیتروژن، هیدروژن و اکسیژن در سحابی به صورت رنگهای قرمز، سبز و آبی است.

عکس از: NASA, ESA, Hubble Heritage Team (STScI / AURA)

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم بهمن 1387ساعت 2:42 بعد از ظهر  توسط Odyssey  | 

IC 410 و NGC 1893

IC 410 و NGC 1893
+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم بهمن 1387ساعت 12:24 بعد از ظهر  توسط Odyssey  | 

مطالب قدیمی‌تر